Taki sobie post...

Nie próżnuję, o nie! Gdzie ja bym nic nie robiła. 

Nawet ostatnio moja Ciocia zapytała, czy jest czas ,
że mam "wolne" :) 

No nie wiem - musi mi się bardzo nie chcieć :) 

Staram się skończyć sweter przed jesienią :) 

do tego na bieżąco robię serwetkę - zieloną - Siostra się ucieszy, 

bo lubi zielony , ale nie, nie oddam :)

 Ta w końcu będzie moja, bo mi potrzebna :)

Poza tym "nalewka" aroniowa i dżem z cukinii. 

Wyczytałam, że dżem jest dobry. Na próbę zrobiłam trochę
i okazał się pyszny na tyle, 

że Siostra wzięła przepis i zrobiła na zielono dżem :) 

Kolor i smak zależy od dodanej galaretki :)
Przepis na nalewkę od Wujka,

 który twierdzi , że jest ona bardzo dobra :) 

Nie podważam jego zdania, próbowałam i mi smakuje.
Siostra twierdzi, 

że słodka i alkoholu nie czuć :)
Wszak w nalewce ma być czuć owoce a nie alkohol. 

Pozdrawiam serdecznie!

Ania

Kartka na weekend

Pozdrawiam

Ania!

„Jak w niebie” Marc Levy

 

(zdjęcie okładki z internetu)

„Arthur wstał i podszedł do drzwi, przekręcił zamek i odwrócił się na pięcie. (…)

-Widzę, że przez Twój dom przetoczyła się wojna, a ty przegrałeś?

Arthur milczał.

-Rozumiem, poddali Cię torturom , przecięli struny głosowe.(…)

-Nie mam pojęcia dokąd się wybierasz, ale jeśli między ludzi, radziłbym zrzucić te łachy i ubrać się normalnie. Mógłbyś też umyć przynajmniej twarz.”

  
"Wyobraź sobie, że chcesz zrozumieć, czym jest rok życia; zapytaj o to studenta, który oblał roczny egzamin. A miesiąc życia? Porozmawiaj o tym z matką, która urodziła wcześniaka i czeka, aby go wyjęto z inkubatora. A tydzień? Zapytaj człowieka, który pracuje w fabryce czy kopalni, żeby wyżywić rodzinę. Dzień? O tym powiedzą ci zakochani, rozdzieleni przez los i czekający na następne spotkanie. Czym jest godzina? O to trzeba zapytać osobę cierpiącą na klaustrofobię, którą awaria uwięziła na godzinę w windzie. Sekunda: popatrz w oczy człowiekowi, któremu udało się uniknąć wypadku samochodowego."

(„Jak w niebie” Marc Levy)

Książkę kupiłam gdzieś na wyprzedaży i stwierdzam, 

że całkiem dobrze się ją czytało do poduszki. 

Może (przynajmniej dla mnie)
nie jest to jakiś znany autor, 

ale opisuje ciekawą historię.
Polecam na taką pogodę jaką teraz mamy :) 

Udanego weekendu

Pozdrawiam

Ania!

Kolejna szydełkowa serwetka (11)

 Miała być moja.... miała, bo spodobała się Siostrze, 

a że nie chciałam jej odmawiać to ją jej dałam :)

No i jest taj, że znów muszę sobie wydziergać serwetkę :)

Dobrze, że mi koronka zostało, bo melanż fioletowy mi się podoba.

Kształt materiału w środku wyszedł owalny,

 ale właściciela nie , że oryginał był okrągły ;)

Pozdrawiam wakacyjnie!

Ania

Średnica: 34 cm
Szydełko: 1,25 mm
Kordonek: Violet Melange
Wzór: z niemieckiej gazetki "Die schonsten Deckchen",
 numeru dostrzec nie mogę, ale zakupiona w tym  roku w maju.   

Imieninowo

Dziś częstuję imieninowo kawką i moim ulubionym ciastem - WZką

(zdjęcia pochodzą z internetu)

Smacznego!

Czy jesteś uzależniona od włóczki...

... taką zabawę znalazłam przeglądając TEN  blog.

1. Zawsze żałujesz, że właśnie nie dziergasz. – fakt :)

2. W twoim domu jest więcej włóczki niż jedzenia. – raczej tak,

3. Kiedy idziesz do ulubionej chińskiej restauracji, pałeczki do ryżu kojarzą ci się z ulubionymi drutami nr 8. – tak :)

4. Sprzedawcy w okolicznej pasmanterii wiedzą, jak masz na imię i jaki jest numer twojej karty kredytowej. –  zamawiam w pasmanteriach internetowych,

5. Masz zaczęte co najmniej 4 robótki. – niestety tak....

6. Owce to chodzące swetry. – :)

7. Sweter rozmówcy interesuje cię bardziej niż treść wypowiedzi. – różnie bywa ;)

8. Idziesz do sklepu ze swetrami i nic nie kupujesz, bo te same swetry zrobiłabyś sama i to lepiej. – dokładnie :)

9. Posiadasz przedmioty o dziwnych nazwach, takich jak licznik rzędów, agrafka dziewiarska i szydełko tunezyjskie. – pewnie :)

10. Co najmniej pięć robótek umiałabyś zrobić z pamięci. – mysię, że tak.

Muszę stwierdzić po udzieleniu odpowiedzi, że jestem uzależniona :)

Pozdrawiam!

Ania

"Rok w Poziomce" Katarzyna Michalak

Ostatnio coś nabrałam ochoty na czytanie i nadrabiam zaległości.

Przyszła pora na osławioną (przynajmniej dla mnie)
Katarzynę  Michalak, po ponoć dobrze pisze.

I w zasadzie moje poczucie humoru
nie może być temu przeciwne :)
Dialogi w książce wywołują u  czytelnika uśmiech,
 ale nie jest tak cały czas :)

Opis książki i zdjęcie okładki z "Lubimy czytać"

Historia Ewy – trzydziestokilkuletniej kobiety po przejściach, która postanawia spełnić wreszcie swoje marzenie i zamieszkać w ukochanym domu. Ale jak wszystko w życiu to marzenie ma również swoją cenę: Ewa, chcąc zarobić na kupno wymarzonego domku pod lasem podejmuje pracę w wydawnictwie przyjaciela (skądinąd bardzo atrakcyjnego) i ma za zadanie znaleźć prawdziwy bestseller…

I tu zaczynają się przygody…

Urzekająca historia ludzi, do których szczęście przyszło wtedy, gdy już przestawali w nie wierzyć. Sympatyczni bohaterowie, którzy przekonali się, że podarowane dobro – powraca podwójnie. 

Zostawiam was na weekend z książką.

Pozdrawiam!

Ania